Het gras van RKC: ijzersterk van aftrap tot eindsignaal Over graskeuzes, intensief onderhoud en de passie van fieldmanager Ramon

Daar werkt fieldmanager Ramon Maas samen met zijn driekoppige beheerteam iedere dag aan. Met gericht onderhoud, nauwkeurige metingen en bewust gekozen grasconcepten stemt hij zijn aanpak voortdurend af op wat het hoofdveld en de trainingsvelden nodig hebben. Bij belangrijke besluiten laat hij zich adviseren door Nick Verbeet van Vos Capelle en William Boogaarts, technisch specialist bij Barenbrug. Het resultaat is een grasmat die niet alleen mooi oogt, maar ijzersterk is zodat het onder alle omstandigheden in topvorm is. 

Van golfbaan naar betaald voetbal 

Dat Ramon uiteindelijk in het betaald voetbal terecht zou komen, lag niet direct voor de hand. Na zijn opleiding bedrijfsadministratie, was het voor Ramon snel duidelijk. De hele dag achter een bureau is niets voor hem. Via vakantiewerk op een golfbaan rolde hij het groen in. Hij bleef er uiteindelijk 27 jaar en deed er een schat aan ervaring op als greenkeeper. 

Toch had hij behoefte aan een nieuwe uitdaging en kwam de functie fieldmanager voor RKC op zijn pad. Inmiddels is hij alweer twee seizoenen eindverantwoordelijk voor de velden. 

De vrijheid om zelf te kunnen beoordelen wat een grasmat nodig heeft, spreekt hem aan. Geen werkzaamheden uitvoeren omdat ze volgens een planning aan de beurt zijn, acteren op wat het veld nodig heeft, kijkend naar het veld, de plant, het weer en de belasting. 

Je moet kijken naar wat de grasmat nodig heeft, niet iets doen omdat het op papier staat.

Het hoofdveld als visitekaartje 

Het hoofdveld is vanzelfsprekend het visitekaartje. Tijdens een wedstrijd kijken duizenden supporters vanaf de tribune toe en zijn er camera’s en pers aanwezig. Dat is de motivatie voor Ramon om te zorgen dat het veld er perfect bij ligt. 

Vrijwel dagelijks loopt hij over de grasmat om te zien hoe deze erbij staat. Zijn eigen waarneming is daarbij minstens zo belangrijk als de gegevens uit bodemmetingen en analyses. “Het allerbeste wat je kunt doen, is zelf naar buiten gaan”, zegt hij. 

Het onderhoud is intensief. Maaien, wiedeggen, vertidrainen, verticuteren, doorzaaien, bemesten en vooral het schoonhouden van de toplaag staan regelmatig op de planning van het driekoppige beheerteam. 

Dat laatste is volgens Ramon essentieel. Omdat de velden een zeer zandige opbouw hebben, moet afgestorven organisch materiaal zo veel mogelijk worden verwijderd. Anders vormt er een storende laag die de bodem afsluit. Daarom wordt maaisel afgevoerd en zet Ramon onder meer wiedeggen, borstels en andere onderhoudstechnieken in om de grasmat open en schoon te houden. 

Trainingsvelden vragen om een andere aanpak 

Hoewel veel werkzaamheden op het hoofdveld en de trainingsvelden hetzelfde zijn, ligt de frequentie anders. Het hoofdveld krijgt bijvoorbeeld meer bemesting en wordt, zolang de groeiomstandigheden goed zijn, zeer regelmatig doorgezaaid. 

De trainingsvelden hebben weer hun eigen uitdaging: intensieve belasting. Dat werd extra actueel met de lancering van de Ben Mandemakers Voetbalacademie. Meer jeugdteams betekenden meer trainingsuren en daarmee een hogere belasting van de trainingsvelden. Voor een van de trainingsvelden zocht Ramon bewust naar een grasoplossing met een sterk herstelvermogen. 

Dat leverde een interessante keuze op, namelijk een mengsel met de derde generatie RPR-rassen. Deze hebben de eigenschap dat ze 27% sterker zijn, en een 28% dichtere zode ten opzichte van de eerste generatie. Deze keuze maakte Ramon samen Nick en William. En juist dát typeert volgens hem de samenwerking. 

 Je kunt zelf niet alles weten. Gras is echt een vak. Je hebt partners nodig die je adviseren en met je meedenken.

 De eerste ervaringen met het mengsel van de derde generatie zijn positief. Het veld kreeg gedurende een aantal weken intensieve trainingen én wedstrijden te verwerken, maar de zode bleef volgens Ramon opvallend sterk. Het resultaat heeft hem overtuigd deze aanpak ook op andere trainingsvelden toe te gaan passen.

Bewust kiezen welk gras waar komt 

Ook op het hoofdveld worden de mengsels niet zomaar gekozen. Ramon, Nick en William kijken samen naar omstandigheden als belasting, beschikbare tijd voor vestiging, temperatuur, droogte, ziektedruk en de hoeveelheid licht in het stadion. 

Voor de aanleg van het stadionveld is gekozen voor RPR® Stadium GLS in combinatie met Resilient Blue®100%. De combinatie brengt de verschillende kwaliteiten samen. RPR® Stadium GLS is speciaal ontwikkeld voor stadionvelden met het oog op de toenemende schimmelziekte Grey Leaf Spot (GLS). Het mengsel bevat de meest GLS tolerante Engels raaigrasrassen, waaronder ook uitlopervormend Engels raaigras. Deze uitlopervormend rassen zijn gericht op snel herstel en een ijzersterke grasmat.  

Resilient Blue® 100% fungeert als de verzekeringspolis van de grasmat. Het geeft de graszode veerkracht bij extreme omstandigheden zoals hitte en droogte. Het mengsel bestaat voor 100% uit veldbeemd en is daardoor niet gevoelig voor GLS.  

Bij de aanleg van het hoofdveld had Ramon twaalf weken de tijd voor het veld klaar moest zijn voor de wedstrijden. Die tijd werd optimaal benut en er is bewust gekozen door te kijken naar de zaaizaadhoeveelheid. Meer graszaad gebruiken lijkt misschien aantrekkelijk omdat een veld daardoor sneller dicht oogt, maar een té dichte grasmat kan minder goed ventileren. Hierdoor creëer je juist omstandigheden waarin ziekten de kans krijgen. De kunst zit dus in de perfecte balans. 

Shaduwgras als het licht verdwijnt 

Tijdens het seizoen past Ramon zijn graskeuze aan. Zodra in het najaar de temperatuur daalt en er in het stadion minder licht beschikbaar is, komt RPR® Stadium Shade in beeld. De RPR-rassen in dit mengsel hebben voldoende fotosynthese capaciteit voor groei en dus herstel van de grasmat. Daarnaast heeft het gras de hoogste bladvlekkentoleratie van alle Engelsraaigras rassen. Ook in dit mengsel zorgen de uitlopervormige rassen van de RPR-technologie voor een ijzersterke zode. 

De doelgebieden zijn de ultieme test 

Nergens komt alles zo duidelijk samen als in de doelgebieden. Daar is de belasting het grootst, en juist die delen van het veld moeten tijdens een wedstrijd perfect bespeelbaar zijn. 

In de winter combineert Ramon verschillende maatregelen om het gras zo sterk mogelijk te houden. Er is veldverwarming, vrijwel letterlijk vloerverwarming onder het voetbalveld. Daarnaast kan hij speciale belichtingsunits inzetten om fotosynthese te stimuleren en gebruikt hij na het doorzaaien afdekdoeken om de kieming te bevorderen. 

Afgelopen seizoen lukte het daarmee om zelfs tijdens een strenge winterperiode de doelgebieden goed dicht te houden. Een prestatie waar ook zijn adviseurs waardering voor uitspreken. 

Duurzaam sportveldbeheer 

Tegelijkertijd wordt duurzaamheid steeds meer onderdeel van de dagelijkse keuzes. Zo wordt bemesting van de zodes gericht gedaan op basis van analyses. Voor de grasplanten die gezond zijn, worden er zo min mogelijk gewasbeschermingsmiddelen gebruikt. Ramon houdt de veldverwarming constant en zet deze niet hoger zetten dan nodig. Deze stappen zijn uitsluitend mogelijk door de veerkracht en het herstellingsvermogen van de grasconcepten waar Ramon bewust voor kiest. 

Het grootste compliment? Geen klachten 

Vraag Ramon waar hij uiteindelijk het meest trots op is, dan is zijn antwoord kort en bondig. 

Ik kan er echt van genieten als het veld er netjes bij ligt.

En de spelers? Die geven niet iedere dag complimenten over het gras. Voor Ramon hoeft dat ook niet. Ik hoor ze nooit klagen. Dat is eigenlijk het grootste compliment. 

Misschien vat juist dat zijn werk het beste samen. Als de bal rolt, de spelers alles uit hun spel kunnen halen en duizenden mensen van de wedstrijd genieten zonder zich één moment druk te maken over de grasmat, dan kijkt Ramon met trots naar zijn ijzersterke veld. Dít is waar hij het iedere dag voor doet.